ราเมงแต่ละสไตล์หลักมักจะเชื่อมโยงกับภูมิภาคต้นกำเนิดของมัน ซึ่งสะท้อนถึงสภาพอากาศและวัตถุดิบในท้องที่นั้นๆครับ
จักรวาลราเมง
1.โชยุราเมง (Shoyu Ramen – ซีอิ๊ว)
รายละเอียด | ลักษณะเฉพาะ | ภูมิภาคเด่น |
น้ำซุป | สีน้ำตาลใส/เข้ม รสชาติกลมกล่อม มีรสเค็มนำและหวานเล็กน้อย | โตเกียว (ถือเป็นราเมงสไตล์คลาสสิก/ดั้งเดิม) |
ส่วนประกอบ | น้ำซุปทำจาก โครงไก่ และ/หรือ กระดูกหมู ผสมกับ โชยุ (ซีอิ๊วญี่ปุ่น) เป็นรสชาติหลัก บางครั้งผสมปลาแห้ง (ดาชิ) | โตเกียวราเมง มักใช้เส้นบะหมี่เหลืองหยักขนาดกลาง เสิร์ฟพร้อมหมูชาชู, หน่อไม้ดอง (เมนมะ), และต้นหอม |
ความรู้สึก | เป็นรสชาติที่เรียบง่าย, สดชื่น, ไม่หนักจนเกินไป, และเป็นรสชาติที่คนญี่ปุ่นส่วนใหญ่นึกถึงเมื่อพูดถึงราเมง |
2.มิโซะราเมง (Miso Ramen – เต้าเจี้ยว)
รายละเอียด | ลักษณะเฉพาะ | ภูมิภาคเด่น |
น้ำซุป | สีขุ่น/สีน้ำตาลเข้ม รสชาติเข้มข้น จัดจ้าน และหอมกลิ่นถั่วหมัก | ฮอกไกโด (Sapporo) |
ส่วนประกอบ | น้ำซุปผสมกับ เต้าเจี้ยวหมัก (มิโซะ) ซึ่งเป็นส่วนผสมหลัก มักใช้ซุปกระดูกสัตว์เป็นเบส | มิโซะราเมง เกิดขึ้นเพื่อต่อสู้กับอากาศหนาว จึงมักใส่ท็อปปิ้งที่ให้พลังงาน เช่น เนย (Butter) และ ข้าวโพด (Corn) รวมถึงผักผัดต่างๆ |
ความรู้สึก | รสชาติหนักแน่น, อบอุ่น, เหมาะสำหรับอากาศเย็น และมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวจากกลิ่นมิโซะที่หอมแรง |
3.ทงคตสึราเมง (Tonkotsu Ramen – กระดูกหมู)
รายละเอียด | ลักษณะเฉพาะ | ภูมิภาคเด่น |
น้ำซุป | สีขาวขุ่นคล้ายน้ำนม (บางครั้งเกือบขาว) เข้มข้น หอมมัน และมีเจลาตินสูง | คิวชู (Fukuoka/Hakata) |
ส่วนประกอบ | น้ำซุปที่ได้จากการ เคี่ยวกระดูกหมู (Tonkotsu) ด้วยไฟแรงเป็นเวลานานจนแตกไขมันและคอลลาเจนออกมา มักปรุงรสด้วยเกลือหรือโชยุเล็กน้อย | นิยมใช้ เส้นขนาดเล็ก และ แข็ง (แบบบะหมี่จีน) เพื่อให้ดูดซับน้ำซุปได้ดี มักเสิร์ฟพร้อมขิงดองสีแดงและน้ำมันกระเทียมดำ (Mayu) |
ความรู้สึก | เป็นราเมงที่ “หนัก” ที่สุดในบรรดาทั้งหมด มีรสชาติอูมามิสูงมาก หอมมันและเหนียวข้น |
4.ชิโอะราเมง (Shio Ramen – เกลือ)
รายละเอียด | ลักษณะเฉพาะ | ภูมิภาคเด่น |
น้ำซุป | สีใส และมีสีอ่อนที่สุด รสชาติเบา นุ่มนวล แต่ลึกซึ้ง | ฮาโกดาเตะ (Hokodate, Hokkaido) |
ส่วนประกอบ | น้ำซุปทำจากโครงไก่หรือปลาทะเลเป็นหลัก และปรุงรสด้วย เกลือ (Shio) ทำให้รสชาติของวัตถุดิบซุปออกมาอย่างเต็มที่ | มักเน้นความสดใหม่ของวัตถุดิบซุป |
ความรู้สึก | เป็นรสชาติที่ละเอียดอ่อนที่สุดในบรรดาประเภทหลัก เหมาะสำหรับผู้ที่ชอบรสชาติเบาๆ ที่ได้รสชาติของวัตถุดิบแท้ๆ |
ความอร่อยยิบย่อยตามเมืองอื่นๆ
นอกจากสี่ชนิดหลักแล้ว ยังมีราเมงเฉพาะถิ่นที่น่าสนใจอีกมาก เช่น:
- อาซาฮิคาวะ ราเมง (Asahikawa Ramen): จากฮอกไกโด เน้นซุปโชยุที่ใส่ ไขมันหมู (Lard) ด้านบนเพื่อรักษาความร้อนในอากาศที่หนาวเย็นจัด
- คิตาคาตะ ราเมง (Kitakata Ramen): จากฟุกุชิมะ เน้นซุปโชยุจากกระดูกหมู/ไก่ และปลาแห้ง พร้อม เส้นแบนหนาอวบ ที่มีน้ำเป็นส่วนผสมมาก
- โทยามะ แบล็ก ราเมง (Toyama Black Ramen): ราเมงซุปดำเข้มข้นจากโชยุ ที่มีรสเค็มจัดจ้าน (เดิมทีทำขึ้นเพื่อให้คนงานก่อสร้างได้กินเกลือเพื่อชดเชยการเสียเหงื่อ)
- ทสึเคะเม็ง (Tsukemen): ราเมงแบบจุ่ม ไม่ได้ขึ้นอยู่กับภูมิภาคโดยตรง แต่ได้รับความนิยมสูง เส้นจะเสิร์ฟแยกและนำไปจุ่มในน้ำซุปที่เข้มข้นกว่ามากก่อนรับประทาน
ใครอยากกินราเมงที่สุดยอดแบบถูกหวยไวในชีวิต แนะนำไปกินตามภูมิภาคในบทความได้เลยครับ